بازار مالی، بازاریه که افراد و مؤسسات می تونن اوراق بهادار، کالا و بقیه داراییای قابل عوض کردن رو با قمیتی که به وسیله اصول ناب عرضه و خواسته تعیین شدن، با هم مبادله کنن. کار بازارها قرار دادن دو طرف، یعنی خریداران و فروشندگان در یک مکانه تا اونا بتونن خیلی راحت همدیگه رو پیدا کنن؛ پس معامله بین اونا رو آسون کردن نشون میده.

بازارهای مالی شاید به عنوان کانالایی دیده شن که از راه اونا جریان صورتاِ قابل عرضه، از طرف عرضه کننده ای که داراییای اضافی داره به طرف یک خواسته کننده که کمبود وجه رو تجربه می کنه، هدایت می شه.

شکلای مختلف مختلفی از بازارهای مالی وجود دارن و ویژگیای اونا به داراییای مالی که مبادله می شن و نیازای شرکت کنندگان مختلف بازار بستگی داره. شکلای مختلف بازار مالی طبق وجود مبادلات و میزان رشد شون قابل تشخیص هستن.

بازار سرمایه

بازار سرمایه به افزایش سرمایه در دراز مدت و معمولا در دوره ای بیشتر از یک سال، کمک می کنه و شامل بازار ساده و ثانویهه و می تونه به دو زیرگروه اصلی یعنی بازار اوراق قرضه و بازار سهام تقسیم شه.

  • بازار اوراق قرضه با جمع کردن بدهی از راه ارسال و تبادل اوراق قرضه، سرمایه جفت و جور می کنه.
  • بازار سهام با اشتراک مالکیت یک شرکت از راه ارسال و تبادل سهام، سرمایه جفت و جور می کنه.

بازار ساده که بهش «بازار ارسال جدید» هم گفته می شه، جاییه که اوراق بهاداری مثل سهام شرکتا و اوراق قرضه واسه اولین بار و بدون استفاده از هرگونه واسطه ای مثل تبادل در فرایند، معامله می شن. وقتی که یک شرکت خصوصی تصمیم میگیره تا به مؤسسه ی سهامی عام تبدیل شه، سهام خود رو در جایی به نام عرضه ساده ی عمومی صادر می کنه و می فروشه. عرضه های ساده ی عمومی فرآیندی شدیدا کنترل شده هستن که به وسیله بانکای سرمایه گذاری یا اتحادیهای صنفی مالیِ دلالان سهام آسون کردن می شن که طیف قیمت ساده رو تعیین می کنن و بعد بر فروش مستقیم اون به سرمایه گذاران نظارت می کنن.

بازار ثانویه یا «بازار پس از فروش» مکانیه که سرمایه گذاران، اوراق بهاداری که قبلا صادر شدن مثل سهام ، اوراق قرضه، سلفا و حق فروشا رو به جای اینکه از شرکتای صادرکننده بخرن، از سرمایه گذاران دیگر می خرن. بازار ثانویه جاییه که در اون حجم بالایی از معامله و تبادل رخ می ده و همون جاییه که وقتی مردم صحبت می کنن بهش «بازار سهام» میگن. این بازار شامل بازار بورس نیویورک، بازار بورس سهام نِزدَک در آمریکا و تموم بازارهای معاملاتی اصلی می شه.

با این حال بعضی از سهامایی که قبلا صادر شدن در یک بورس فهرست نمی شن، بلکه مستقیما بین دلالان و از پشت تلفن یا کامپیوتر مبادله می شن. این سهام رو سهام خارج از بورس یا «سهام فهرست نشده» می گن. کلا، شرکتایی که به این شکل مبادله می کنن، شرایط لازم واسه فهرست شدن در بورس رو ندارن. اینجور سهامایی در تابلوی اعلانات خارج از بورس یا روی اوراق صورتی مبادله می شن که یا به وسیله شرکتایی با رتبه اعتباری ضعیف ارائه می شن یا سهامایی بی ارزش هستن.

بازار پول

پول-نام-تصویر

بازار پول واحدهای اقتصادی رو قادر می سازه تا با وام دادن و وام گرفتنای کوتاه مدت که معمولا زیر ۱ سال هستن، وضعیت نقدشوندگی خود رو مدیریت کنن. این بازار، رفت و امد بین افراد و مؤسسات رو با صورتا مازاد موقتی و طرف مقابل شون که کمبود وجه موقت رو تجربه می کنه، آسون کردن نشون میده.

هر فرد می تونه از راه وسیله استانداردی که بهش «پول عندالمطالبه» گفته می شه، در دوره زمانی کوتاه پول قرض بگیره. اینا وجوهی هستن که واسه یک روز، از ساعت ۱۲ ظهر امروز تا ۱۲ ظهر روز بعد قرض گرفته شدن و بعد از اون تبدیل به وام «عندالمطالبه» می شن و می تونن هر زمانی مطالبه شن. در بعضی از موارد، «پول عندالمطالبه» می تونه واسه یه مدت، بیشترین حد تا یک هفته قرض گرفته شه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   نگاهی به راه حل کالباسی در گفتگو "

جدا از بازار «پول عندالمطالبه»، بانکا و مؤسسات مالی دیگر از چیزی به نام «بازار بین بانکی» استفاده می کنن تا درطول مدت زمان طولانی تری، از یک شب تا یک سال، وجه قرض بگیرن. سرمایه گذاران خرده فروشی و شرکتای بازرگانی کوچیک تر در بازار بین بانکی شرکت نمی کنن. درحالی که بعضی از معاملات به وسیله بانکا و به خاطر مشتریان شون انجام می شه، بیشتر تراکنشا زمانی رخ می ده که یک بانک نقدشوندگی اضافی و مازاد وجه رو تجربه می کنه و بانک مقابل دچار کمبود نقدشوندگی شده.

اینجور وامایی طبق میزان بین بانکی ایجاد می شن که میزان سوده و واسه وامای کوتاه مدت بین بانکا مطالبه می شه. واسطهِ بین دو طرف که واسطه نامیده می شه، یک قیمت پیشنهادی رو با فرق بین دو طیفی که نماینده ی دامنه یا درآمد واسطه هستن، اعلام می کنه. سود بین بانکی در لندن لیبور (میزان پیشنهادی بین بانکی لندن) و لیبید (میزان قیمت بین بانکی لندن) نامیده می شه. به همین ترتیب در پاریس پیبور، در فرانکفورت فیبور، در آمستردام ایبور و در مادرید میبور رو داریم.

بازار تبادل ارز خارجی

بازار تبادل ارز خارجی، مبادلات خارجی رو تشویق می کنه و بزرگ ترین و نقدشونده ترین بازار در جهانه که ارزش مبادله اش به طور متوسط روزی ۵ تریلیون دلاره. این بازار شامل ارزهای جهانه و هر فرد، شرکت یا کشوری می تونه در اون شرکت کنه.

بازار کالا

بازار کالا مبادله در اجناس ساده ای که حدودا در ۵۰ بازار کالای اصلی انجام می شن رو مدیریت می کنه و در اون تراکنشایی مالی به شکل در حال افزایشی بیشتر از خریدهایی فیزیکیه که صورت می گیرن. جنسا معمولا در دو زیرگروه دسته بندی می شن:

  • جنسای سخت مثل مصالحی که عموما درآورده می شن؛ مثل طلا، نفت، رزین، آهن و چیزای دیگه ای به جز اینا.
  • جنسای نرم که عموما اجناس ساده ی کشاورزی هستن، مثل گندم، پنبه، قهوه، شکر و چیزای دیگه ای به جز اینا.

بازار مشتقات

این بازار تبادل وسایل مالی مثل قراردادها و اختیارات خرید و فروش آینده رو که واسه کمک به کنترل خطر مالی استفاده می شن آسون کردن می کنه. این وسیله ها اکثرا ارزش خود رو از ارزش یک دارایی اساسی جدا می کنن که می تونه به شکلای مختلفی مثل سهام، اوراق قرضه، جنسا، ارزها یا رهنا باشه. بازار مشتقات به دو بخش تقسیم می شه که ذاتی قانونی و ابزارهایی متفاوت واسه تبادل دارن.

مشتقات بازار متشکل

قراردادهای استانداردی وجود دارن که در بازار معاملات آینده منظم مبادله می شن. اینا شامل معاملات آینده، قرارداد اختیار معامله و قرارداد اختیار فروش می شن. تبادل در اینجور وسایل متحدالشکلی لازمه یک پرداخت سپرده ی ساده ی به وسیله سرمایه گذارانه که از راه یک شرکت تسویه صورتا تعیین شده و هدفش از بین بردن خطر واسه هر دو طرفه تا تعهدات خود رو مخفی نکنن.

مشتقات بازار فرابورس

اون دسته از قراردادهایی هستن که به شکل خصوصی درموردشان گفتگو شده و مستقیما بین دو طرف و بدون استفاده از خدمات واسطه ای مثل یک بورس، مبادله می شن، اوراق بهاداری مثل بیع سلف، معاملات سلف ارز، توافق نامهای میزان بیع سلف، مشتقات اعتباری، اختیار معاملات غیرعادی و بقیه مشتقات غیرعادی تقریبا همیشه به این شکل مبادله می شن. اینا قراردادهایی سفارشی هستن که تا حد زیادی بدون کنترل باقی می مونن و واسه خریدار و فروشنده انعطاف پذیری بیشتری در رسیدن به نیازهایشان جفت و جور می کنن.

بازار بیمه

این بازار به جابجایی خطرای مختلف کمک می کنه. بیمه واسه انتقال خطر یک ضرر از یک مؤسسه به یک مؤسسه ی دیگر، در ازای یک پرداخت، استفاده می شه. بازار بیمه مکانیه که در اون دو همتا، یک بیمه گر و یک بیمه شونده که بیمه گذار هم نامیده می شه، با هم ملاقات می کنن تا معامله ای با هم بکنن که ابتدائا به وسیله مشتری استفاده می شه تا مانع از خطر یک ضرر نامطمئن شه.

منبع : binarytribune

دسته‌ها: آموزشی