نُکول (default) نقض وعده برگردوندن وام به مقدار مورد توافق در زمان مورد توافقه. در این مقاله با نکول و همین طور خطر نکول (شاید یکی از اساسی ترین شکلای مختلف خطر) بیشتر آشنا میشید.

 

نکول چه جوری کار می کنه؟

بیایید فرض کنیم شرکت «پلیکان» خط اعتباری به مبلغ یک میلیارد تومن از فلان بانک داره و ۵۰۰ میلیون از این خط اعتباری واریز نشده. شرکت پلیکان باید ماهانه ۲٫۵ میلیون تومن واسه بدهی واریز نشده پرداخت کنه. اما شرکت در راه اندازی محصول جدیدش به مشکل برخورده و مشغول سروکله زدن با چار محصول دیگره. میزان فروش ۷۵ درصد افت داشته، جریان نقدینگی هم خشک شده و درنتیجه پرداخت بدهی سخت می شه. شرکت چند ماهی پرداختا رو دیرتر انجام می ده و بعد از شش ماه هم پرداخت قسط رو به طور کامل متوقف می کنه. بانک به شرکت اعلان نکول می کنه و پرداخت فوری ۵۰۰ میلیون سرمایه واریز نشده رو خواسته می کنه.

انجام اینجور کاری واسه شرکت بسیار سخته؛ پس بانک مراحل ضبط وثیقه ای رو شروع می کنه که وام رو تضمین کرده. شرکت پلیکان هم بدون این داراییا (مثلا ماشین آلات) نمیتونه به تولید ادامه بده و پس تعطیل می شه.

رویدادهای مربوط به نکول

به طورکلی شش اتفاق با نکول در رابطه هستن. در مثالی که می خوام بزنم، فرض می کنیم وام گیرنده واسه خرید خونه، وامی از وام دهنده دریافت کرده.

  1. وام گیرنده قراردادی رو امضا می کنه که به موجب اون باید طی مدت مشخصی، معمولا به شکل اقساط از پیش تعیین شده، پول وام دهنده رو برگردوندن کنه.
  2. پول-نام-تصویر

  3. وام گیرنده یک یا چند نوبت پرداخت نمی کنه.
  4. وام دهنده یک یا چند اخطار پرداخت واسه وام گیرنده می فرستد.
  5. وام گیرنده و وام دهنده سعی می کنن برنامه برگردوندن رو طوری تنظیم کنن که وام گیرنده بهتر بتونه کمه کم چند نوبت از پرداختا رو بکنه تا زمانی که دوباره شرایطش مناسب شه (این مراحل تمدید ارفاقی برگردوندن وام یا اصلاح وام نامیده می شه).
  6. وام دهنده بازم پرداختی نمی کنه.
  7. وام دهنده، اخطاریه ی نکول واسه وام گیرنده می فرستد و اقدامات مربوط به اجرائیه ی سند رهنی رو شروع می کنه.

نکولا مسئله ای جدی هستن، خیلی جدی تر از فقط عقب افتادن یک قسط (هر چند همین عقب افتادن یک قسط هم می تونه باعث شه وام دهنده اعلام نکول کنه).

اجرائیه ی سند رهنی زمانی اتفاق میفته که وام گیرنده نمیتونه به وام دهنده بازپرداختی داشته باشه، وام دهنده هم وثیقه ی وام گیرنده رو تصرف می کنه و می فروشه. این اصطلاح بیشتر با املاک و مستغلات در ارتباطه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   نگاهی به راه حل کالباسی در گفتگو "

نکولا آسیب بلندمدتی به اعتبار شخص میزنن و می تونن توانایی یک شرکت واسه جذب سرمایه در آینده رو با مشکل روبرو کنن. باید به این نکته توجه داشت که قوانین مربوط به اجرائیه ی سند رهنی در هر جایی فرق می کنه و ترتیب و طول مدت این قدما می تونن دست خوش تغییر شن.

خطر نکول

خطر نکول در زمانی به وجود میاد که صادرکننده ی اوراق قرضه، تضمین صددرصدی واسه پرداخت سود اوراق یا برگردوندن اصل اونو واسه صاحبان اوراق جفت و جور نکنه.

عوامل زیادی می تونن روی خطر نکولِ صادرکننده اثر بذارن و این اثر می تونه در درجات مختلفی باشه. مثالا عبارت ان از از دست دادن یا کاهشِ جریان نقدینگی از کار (که بیشتر واسه پرداخت سود و اصل نیازه)، افزایش میزان بهره (اگه اوراق قرضه طبق میزان بهره شناور باشن، افزایش میزان بهره، پرداخت سودهای مورد نیاز رو زیاد می کنه)، یا تغییر در وجود بازار که صادرکننده رو شدیدا تحت اثر قرار می ده (مثل تغییر در فناوری، افزایشِ رقبا یا تغییرات قانونی). خطر نکولی که با اوراق قرضه ی خارجی در رابطه هستن، شامل وضعیت اجتماعی سیاسی کشور و ثبات و فعالیتای نظارتیِ دولت مربوط هم می شن.

مؤسسهای اعتبارسنجی مثل مودیز اینوسترز سرویس (Moody’s Investors Service) و استاندارد ان پورز (Standard & Poor’s)، ارائه اوراق قرضه رو تحقیق و بررسی کردن تا خطر نکول صادرکننده رو اندازه گیری کنن. نتایج تحقیقات اونا رتبه بندی اعتباریه که سرمایه گذاران می تونن اونو دنبال و با بقیه صادرکنندگان مقایسه کنن.

رتبه بندی استاندارد ان پورز در اندازه AAA (ایمن ترین) تا Dه که یعنی صادرکننده پیش از این در نکوله. رتبه بندی مودیز از AAA شروع می شه تا C. فقط اوراقی که BBB یا بالاتر از اون رتبه بندی شدن «رتبه سرمایه گذاری» در نظر گرفته می شه. هر رتبه ای پایین تر از BBB یا BBB3 «به دردنخور» تلقی می شه.

شاید بشه خطر نکول رو یکی از اساسی ترین شکلای مختلف خطر دونست. هر چه نباشه، نشون دهنده ی شانس از دست رفتنِ سرمایه سرمایه گذاره. همه اوراق قرضها، به جز اونایی که دولت صادر می کنه، مقداری خطر نکول دارن. این یکی از دلایلیه که اوراق شرکتی همیشه بهره بیشتری نسبت به اوراق دولتی دارن.



دسته‌ها: آموزشی